Recensie: Wat ons niet zal doden – David Lagercrantz

watonsnietzaldodenTitel: Wat ons niet zal doden (deel 4 van Millennium)
Originele titel: The Girl in the Spider’s Web
Auteur: David Lagercrantz
Uitgever: A.W. Bruna uitgevers
Verschenen: 2015
Genre: thriller
ISBN: 9789056725334
Koop dit boek op Bol.com

Wat ons niet zal doden is het vierde deel van de Millennium-serie. Die we natuurlijk kennen door de schrijver Stieg Larsson. Maar Larsson is overleden zelfs voor de uitgave van zijn eigen boeken en nu heeft Lagercrantz geprobeerd een vierde deel te schrijven voor de wereldberoemde serie. Ik was er erg sceptisch over, aangezien ik niet zo snel geloofde dat het zou lukken een waardig vervolg te schrijven voor een wereldberoemde serie die erg succesvol is. En dan ook nog door een ander, daar had ik weinig vertrouwen in. En ergens zie ik dit deel er nog steeds los van, aangezien Larsson hem zelf niet heeft geschreven.

Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander zijn terug!

Hij is een charmante man, een kritische journalist van middelbare leeftijd, en uitgever van het beroemde en beruchte tijdschrift Millennium. Zij is een jonge, gecompliceerde vrouw met piercings en tattoos én ze is een computerhacker van wereldklasse. In Wat ons niet zal doden kruisen Mikaels en Lisbeths wegen opnieuw en gaat hun verhaal van Stieg Larssons Millennium-serie verder.

Het tijdschrift Millennium heeft nieuwe eigenaren gekregen. Boze tongen beweren dat Mikael Blomkvist zijn beste tijd heeft gehad. Lisbeth Salander is rusteloos. Ze neemt risico’s die ze normaal gesproken zou vermijden. Als Blomkvist een telefoontje van ene professor Frans Balder krijgt, hoopt hij met deze informatie de scoop te hebben die hijzelf en Millennium zo hard nodig hebben. Balder is een autoriteit op het gebied van kunstmatige intelligentie en zegt zeer gevoelige informatie te hebben over de Amerikaanse inlichtingendiensten. Hij voelt zich bedreigd en heeft haast om zijn verhaal te doen. Ook blijkt hij contact te hebben gehad met Lisbeth. Nog een reden voor Blomkvist om Balder op te zoeken. Maar de ontmoeting loopt niet zoals gepland…

Ook dit boek is weer opgedeeld in drie delen en bij ieder gedeelte staat een korte toelichting. Er worden een aantal nieuwe personages geïntroduceerd en daar maak je al snel kennis mee in de eerste hoofdstukken. Ieder hoofdstuk heeft het namelijk weer over een ander personage. Op deze manier had ik het nog niet eerder herkend, maar het werkt wel. Het heeft een veelal informatieve indruk dan nog. Gewoon om je er in te laten komen voor de rest van het boek. De personage verhalen en het verhaal zelf is overigens gewoon een geheel, wat dan wel weer goed is. Aangezien dit niks uit het verband trekt zo. Het pakt onderwerpen aan zoals de NSA, dit soort dingen weten me altijd wel te boeien. Dus in dat opzichte heeft Lagercrantz de plank juist geraakt.

Maar je kan er ook te ver in gaan. Ik weet zelf wel aardig wat af van de ICT-wereld, ook al zijn sommige termen voor mij ook onbekend. Maar voor iemand die echt een leek zou zijn en dit vervolg zou willen lezen is het voor mij toch een vraagteken of de lezer dan wel alles zou begrijpen. Want dit boek staat werkelijk bol van de professionele termen in de IT. Dus iemand die er weinig van af weet zal zich toch regelmatig achter de oren krabben denk ik. Ook nog iets, wat ik dan weer wel storend vind, zijn de wiskundige formules die erin voorkomen. Ik kan echt voor geen ene meter rekenen en laat staan wiskundige formules berekenen en snappen. Dus komt daar ook een heel scala aan voorbij. Even een voorbeeld.. weet jij misschien wat kwantumfysica precies inhoudt of wat elliptische curven zijn? Ik niet in ieder geval. En dit wordt ook niet echt uitgelegd, je zou er echt overheen moeten lezen dus. En dat heb ik ook wel gedaan, want ik wil dat eigenlijk niet eens kunnen begrijpen. Dan ben ik waarschijnlijk weken verder. Maar het zou dus beter zijn die termen niet te gebruiken en het in de algemeenheid te houden. Of het proberen uit te leggen, al zal dat nog veel meer voeten in de aarde hebben gehad.

Ook gebruikt Lagercrantz regelmatig boeken uit het sciencefiction genre, iets wat je duidelijk ook moet liggen. Ik weet dat dit boek toch wel veel verkocht zal worden, maar dat het denk ik niet voor iedereen even leuk zal zijn. Vooral niet als je de eerste drie delen van de boeken bent gewend. Dan is dit toch duidelijk heel anders. Het boek kent overigens ook veel positieve punten, zo vind ik de actie in dit boek echt onbeschrijflijk spannend. En heb ik meerdere malen op het puntje van mijn stoel gezeten. De haat die Lisbeth Salander voelt en de gerechtigheid die ze wilt hebben is duidelijk merkbaar.

Dit deel is zeker een goed vervolg. Je komt vele personages tegen die je al bekend zijn, maar ook onbekenden worden geïntroduceerd. Het is goed geschreven en heeft een eigen schrijfstijl, zo heeft dit boek wat meer humor hier en daar dan de eerste drie delen. Het kijkt ook af en toe terug op de delen hiervoor, dat is ook zeker een pluspunt is. Het is een echte deel 4. Het heeft een goed slot, maar toch ook nog ruimte over voor een eventueel vijfde deel. Ik vond dit boek erg goed en heb er van genoten. Maar omdat er veel onbekendheid in zit qua termen geef ik hem toch een ster lager dan zijn voorgangers.

Beoordeling:

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *