Recensie: Saffierblauw – Kerstin Gier

saffierblauwTitel:Saffierblauw (deel 2 van de Edelsteen-trilogie)
Originele titel: Saphirblau
Auteur: Kerstin Gier
Uitgever: Blossom Books
Verschenen: 2013
Genre: young adult
ISBN: 9789020679380
Koop dit boek op Bol.com

Saffierblauw is alweer het tweede deel in de Edelsteen trilogie. Ik wou deze trilogie al langere tijd lezen, maar ik liet ze lang staan, omdat ze er zo dik uitzagen. En van de bieb vind ik dikke boeken iets minder aantrekkelijk om de een of andere reden. Maar deze boeken lijken dik, want in werkelijkheid zijn letters vrij groot en ver van elkaar af, lege bladzijdes ertussen. Dus het lijkt meer dan dat het is. Maar desondanks heel erg leuk.

Gwendolyn komt uit een heel bijzondere familie. Al eeuwenlang wordt het tijdreisgen doorgegeven en Gwen is degene die dit gen heeft geërfd! Het is alleen helemaal niet zo leuk als ze had verwacht. Ze moet allerlei ouderwetse dansen leren, ze moet weten hoe je op een soiree beschaafd met je waaier wappert (helemaal niet makkelijk!), ze moet extra geschiedenislessen volgen en dan moet ze ook nog een geheimzinnige opdracht vervullen. Het enige pluspuntje is dat ze tijdens haar tijdreizen mooie kostuums aan mag. O ja, en Gideon, haar superknappe tijdreisgenoot, is ook wel een groot pluspunt! Een hilarisch verhaal over de sympathieke Gwendolyn, de arrogante Gideon, de grappige waterspuwersgeest Xemerius en Gwens beste vriendin Leslie.

Gwendolyn weet nog maar een paar dagen dat zij kan tijdreizen en daarmee dus het gen heeft geërfd. Gwen moet dus veel dingen leren, waarvoor eerst haar nichtje Charlotte op was voorbereid, iedereen dacht namelijk dat zij het zou krijgen. Als er een tijdje tussen Robijnrood en Saffierblauw zit qua lezen. Dan heb je bij Saffierblauw wel een meevallertje, want daarin staat dus nog even een stukje wat er aan het verhaal vooraf ging. Altijd handig, als je veel boeken leest zoals ik of dat er gewoon veel tijd tussen zit. Saffierblauw gaat dan ook gelijk verder, waar Robijnrood eindigde. Zodat je weer helemaal in het verhaal zit. Ik heb echt kunnen genieten van dit boek. De humor is weer als van ouds. Dan heb je ook nog Gideon, hij is een beetje vaag vind ik. Je weet niet wat hij nou echt van Gwendolyn vind en daardoor wil je gewoon weten hoe het verhaal verder gaat in Smaragdgroen.

Beoordeling: ★★★★

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *