Recensie: Norwegian Wood – Haruki Murakami

norwegianwoodTitel: Norwegian Wood
Originele titel: Norwegian Wood
Auteur: Haruki Murakami
Uitgever:  Atlas Contact
Verschenen: 2013
Genre: literatuur
ISBN:9789025442842
Koop dit boek op Bol.com

Norwegian Wood kwam ik toevallig in de schoolbibliotheek en ik dacht gelijk ‘hé, jou heb ik nog niet gelezen’, want ik wil natuurlijk alle Murakami’s gelezen hebben. En deze zat er nog niet bij, dus bij deze. En ik heb er absoluut geen spijt van zal ik je vertellen.

Toru is een stille en buitengewoon serieuze jonge student in Tokio. Hij is dol op Naoko, een mooie jonge vrouw, maar hun wederzijdse liefde wordt getekend door de tragische dood van hun beste vriend jaren geleden.Toru went aan het campusleven en de eenzaamheid en afzondering die hij daar ervaart, maar Naoko kan de druk en verantwoordelijkheid van het leven niet verdragen. Terwijl zij zich verder terugtrekt in haar eigen wereld, vindt Toru aansluiting bij de andere studenten en voelt hij zich aangetrokken tot een jonge, onafhankelijke en seksueel geëmancipeerde vrouw.

Norwegian Wood, is een aangrijpend en bijzonder verhaal. Het gaat over een jonge jongen genaamd Watanabe en hij woont op de campus. Hij is student en studeert theater. En ook houdt hij ontzettend veel van Amerikaanse literatuur. Op de campus lopen sowieso soms wel aparte types, zo deed zijn kamergenoot iedere ochtend yoga. Zijn beste vriend Kizuki, pleegde op een gegeven moment zelfmoord. En dit kwam ontzettend hard aan, ook voor de vriendin van Kizuki. Door dit voorval trekken zijn vriendin, Naoko en Watanabe veel meer op, waardoor ze zelfs gevoelens begonnen te krijgen voor elkaar. Naoko stortte helaas in op een gegeven moment, waardoor ze in een instelling kwam. Watanabe kwam weer een ander meisje tegen, Mizuki. Zij was veel opener en kreeg ook gevoelens voor Watanabe. Hij negeerde echter zijn eigen gevoelens, want hij wou Naoko niet in de steek laten.

Dit boek heeft iets speciaals, je denkt na bij ieder keuze moment van Watanabe. En als Watanabe zich met een ander bevindt dan wordt dit uitgebreid beschreven. Zo kun je in je hoofd een beeld vormen naar de ideeën die je daar bij hebt. Ook elk personage zie je zo voor je. Op sommige momenten kun je zelfs even een traantje wegpinken. Het is een vrij zwaar boek, al zou je dat zo een twee drie niet verwachten. Het leest lekker door, maar je gaat er veel over na gaat denken. Dus het heeft ook zeker een filosofisch onderdeel. Het is niet altijd zwaar, want er komen ook wel grappige en bizarre dingen aanbod om het toch nog ietwat luchtig te houden. Maar echt het lezen waard, ik denk tot nu toe mijn favoriete Murakami.

Beoordeling: ★★★★★

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *