Recensie: Mo – Anna Levander

Titel: Mo (deel 2 van Morten)
Originele titel: Mo
Auteur: Anna Levander
Uitgever: Querido
Verschenen: 2015
Genre: roman, literatuur, thriller, politiek
ISBN: 9789021456706
Koop dit boek op Bol.com

De kersverse premier Morten Mathijsen doet alles wat in zijn macht ligt om de laffe moord op zijn spindoctor op te lossen. Door zijn obsessieve klopjacht op de dader laat hij steken vallen als eerste minister. Intussen leggen interne ruzies bij De Nieuwe Liberalen een bom onder het kabinet. De getalenteerde politicus Mo Limam is de gedoodverfde nieuwe fractievoorzitter, maar hij komt keihard in botsing met Mathijsen over de anti-terreurwetgeving. De nieuwe Islamitische Partij Nederland spint garen bij het conflict en bij de toenemende polarisatie in de samenleving. Escalatie dreigt.

Ik was niet zo heel enthousiast over het eerste deel, maar toch wekt altijd ergens wel een nieuwsgierigheid bij mij op. Mo gaat verder waar Morten ons achterliet. Morten is de nieuwe premier en Mo wordt de fractievoorzitter. De namen die in dit boek worden gebruikt blijf ik een beetje vreemd vinden. Dat de boeken Morten, Mo en M heten allah, maar zo heten de personages ook gelijk. Beetje mal.

Je moet van dit soort boeken houden, dat is een ding dat zeker is. Het is erg politiek geladen en als je weet wie de schrijfsters zijn is dat ook vrij logisch. Anna Levander is namelijk een pseunoniem voor Dominique van der Heyde en Annet de Jong. Vooral kennen we Dominique als politiek verslaggeefster.

In Mo gaan we het eerste jaar van de regering van Morten door. Je komt van alles tegen dat zich afspeelt in de kamer. Ook problemen in zowel het zakelijke leven als het privé leven. Het zijn ook nogal zware onderwerpen die worden besproken in de kamer. Een dodelijke pil die je zelf zou kunnen moeten gebruiken en wat ze gaan doen met Jihad strijders bijvoorbeeld. Het is wel erg hedendaags, maar toch zou je zoiets denk ik niet heel snel horen. Je ziet het net eventjes vanaf de andere kant.

Heel origineel qua namen vind ik het niet. Ik heb namelijk het idee dat het gericht is op Zweedse namen. En dat natuurlijk omdat veel schrijvers uit Zweden succesvol zijn. En het duo daaraan wil tippen in de vorm van een literaire thriller met een Nederlandse politieke twist.

Ik moet zeggen dat dit boek wel iets beter was dan deel 1, maar ik vind het toch nog steeds niet geweldig.

Beoordeling:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *