Recensie: Hof van doorns en rozen – Sarah J. Maas

Titel: Hof van doorns en rozen (deel 1 van Hof van doorns en rozen)
Originele titel: A Court of Thorns and Roses
Auteur: Sarah J. Maas
Uitgever: van Goor
Verschenen: 2011
Genre: young adult, fantasy
ISBN: 9789000348275
Koop dit boek op Bol.com

Het bos waarin de negentienjarige Feyre woont is in de lange wintermaanden een koude, sombere plek. Haar overlevingskansen en die van haar familie berusten op haar vermogen om te jagen. Wanneer ze een hert ziet dat opgejaagd wordt door een wolf kan ze de verleiding niet weerstaan om te vechten voor de prooi. Maar om te winnen moet ze de wolf doden en daarop staat een prijs. Niet veel later verschijnt er een beestachtig wezen om vergelding op te eisen. Wanneer ze naar het gevreesde feeënrijk Prythian wordt gesleept, ontdekt Feyre dat haar ontvoerder geen beest is, maar Tamlin – een van de dodelijkste, onsterfelijke magische wezens ooit gekend. Terwijl ze op zijn landgoed verblijft, veranderen haar ijzige vijandige gevoelens voor Tamlin in een vurige passie die elke leugen en waarschuwing over de mooie, gevaarlijke wereld van de Elfiden in rook doet opgaan. Maar een oude, kwaadaardige schaduw groeit over het land, en Feyre moet een manier vinden om het te stoppen of Tamlin en zijn wereld zullen voor eeuwig verdoemd zijn.

Ik heb al eerder boeken gelezen van Sarah J. Maas en omdat er zo goed wordt gesproken over deze vrij nieuwe serie moest ik er toch eens aan beginnen. Het bevat dus veel uit Belle en het Beest, iets wat ik nog nooit heb gelezen maar slechts heb gezien. En dus werd het eens tijd in de vorm van een hervertelling door mevrouw Maas.

Dit boek leest niet zo snel weg als ik gewend ben van de andere boeken van haar. Je moet er duidelijk eventjes inkomen en Maas verteld alles heel uitgebreid, waardoor het lijkt alsof het heel traag op gang komt. Terwijl de informatie toch wel allemaal leuk is om te weten. Maar als je er dan eenmaal helemaal in zit is het ook goed. En mocht je aan het begin twijfelen om door te lezen, gewoon doen. Je krijgt er geen spijt van aangezien het echt op gang komt.

Zoals ik al zei barst het van de details in dit boek zoals altijd. Ze kan alles er neerzetten alsof het heel levendig is. Dit fantasy boek komt realistisch over, ondanks dat het echt allemaal fantasie is. En dat is juist zo mooi. Maas heeft iets met vrouwelijke stoere hoofdpersonen, net zoals Feyre in dit boek. Ze is stoer en verm0ord dingen zonder na te denken, een doorzetter. Waar het verschil zit tussen het hoofdpersoon uit ‘De glazen troon’ Celaena en Feyre. Is dat Feyre weer een andere persoonlijkheid heeft. Celaena is wat zekerder en af en toe een verwend nest. Feyre is onzeker en verlegen, maar heel badass. Dus mijn eigen voorkeur ligt nu toch wel een beetje bij Feyre.

Belle in dit verhaal is dus Feyre, maar wie is het beest dan? Iets wat ik me meteen afvroeg toen ik hoorde over de vergelijking. Dat is in dit verhaal Tamlin, de Fae lord van de Lentehof. Hij is knap en draagt een masker, je weet weinig over hem. Maar samen met Feyre kom je achter steeds meer dingen over Tamlin. De liefde groeit tussen hen, net zoals bij Belle en het Beest. De liefde in dit boek is best wel groots beschreven en is soms net iets meer als in andere young adult boeken. A Court of Thorns and Roses is in Amerika dan ook New Adult geworden, maar dat zal het preutse van hen ook wel een beetje zijn. Ik vond het nog wel kunnen allemaal.

Ik kan niet wachten om in deel 2 te beginnen, want die lijkt me geweldig!

Beoordeling:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *