Recensie: Het Grote Misschien – John Green

9200000010945963Titel: Het Grote Misschien
Originele titel: Looking for Alaska
Auteur: John Green
Uitgever: Lemniscaat
Verschenen: 2005
Genre: Psychologisch, roman, young adult
ISBN: 9789047702108
Koop dit boek op bol.com

Ik wou graag een boek lezen van John Green en dit exemplaar was de eerste die ik kon vinden in de bibliotheek, eerst dacht ik dat een beetje een vaag boek zou zijn. En opzich was het dat ook wel, maar om de een of andere reden lokte het toch ook wel weer. De cover vind ik wat minder, maar als je het boek uit hebt snap je de reden wel. Ik zal even wat vertellen waar het boek ongeveer over gaat.

Het gaat over de jongen Miles Halter, hij is gefascineerd door ‘Famous Last Words’, én hij is zijn saaie leventje thuis meer dan zat. Hij schrijft zich in voor een kostschool in Alabama en gaat op zoek naar ‘Het Grote Misschien’, zoals ook de dichter Rabelais op zijn sterfbed deed. Eenmaal aangekomen op Culver Creek, maak Miles kennis met zijn kamergenoot Chip Martin – de Kolonel en met Alaska Young. Slimme, grappige, mooie, onvoorspelbare, sexy Alaska, voor wie Miles als een blok valt en die hem Het Grote Misschien in katapulteert – Miles ontredderd achterlatend.

Het is wel een boek met een vrij zware tekst. Ook sprak het me niet gelijk aan, het is dat ik op Goodreads veel over John Green voorbij heb zien komen en dat het zo gehyped wordt maar anders was ik waarschijnlijk nooit aan dit boek begonnen. Maar ik heb hem dus gelezen en daar ben ik nu eigenlijk ook wel blij mee. Het duurde bij mij een hele tijd voordat ik eigenlijk door had waar het boek over ging. Maar als je daar voorbij bent, dan duik je als het ware in het boek.
Het boek gaat over het typische jongeren. Ze roken (heel erg veel, het woord sigaret komt er volgens mij wel tweehonderd keer in voor), drinken (ook heel erg veel tot een promillage van 2.6 ongeveer) en ze hebben seks.. Maar John Green weet de personages wel zo neer te zetten dat het niet té standaard wordt. Ze hebben namelijk allemaal een vreemde obsessie of kant in hun persoonlijkheid. Ze gebruiken ook veel koosnaampjes zoals: de Kolonel en Prop ik snap hier nog steeds niet helemaal de functie van maargoed. Het is een mix van filosofie, tragedie en humor en blijft ook nog lang in je hoofd rondspoken. Het laat je nadenken, dat maakt het goed. Maar ondanks dat het zo lang duurde totdat ik er in kwam geef ik het toch twee sterren minder, een boek moet mij namelijk vanaf het eerste moment aangrijpen.

Dit boek krijgt een waardering van : 3/5 sterren.

3ster

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *