Recensie: Deep Blue – Jennifer Donnely

deepblueTitel: Deepblue – Geheimen van de zee (deel 1 van de Waterfire Saga)
Originele titel: Deepblue
Auteur: Jennifer Donnely
Uitgever: van Goor
Verschenen: 2014
Genre: young adult
ISBN: 9789000338429
Koop dit boek op Bol.com

Deep Blue is ook een boek die ik vaak had gezien, maar ik eigenlijk een beetje aan twijfelde. Ik had namelijk verwacht dat hij wat kinderlijk zou zijn om de een of andere reden. Maar toen ik hem in de bieb tegenkwam koos ik er toch voor om het boek mee te nemen en het te gaan lezen.

Diep in de oceaan leven de zeemeerminnen. Op de ochtend van haar verloving ontwaakt Serafina, een zeemeermin van de Middellandse Zee, met vreemde dromen in haar hoofd. Die voorspellen de terugkeer van een eeuwenoud kwaad. Wanneer de pijl van een moordenaar Sera’s moeder vergiftigt, moet Sera op zoek naar het brein achter de moord om een oorlog te voorkomen. Geleid door haar schimmige dromen, zoekt Sera vijf andere zeemeerminheldinnen van de zes zeeën. Samen vormen zij een onverbrekelijke zusterband en ontdekken ze een samenzwering die het bestaan van hun wereld bedreigt.

Ik was erg benieuwd naar dit verhaal. Het gaat over Serafina een prinses van een oud zee koninkrijk, maar als ze gaat verloven gaat het mis. Er wordt een aanslag op haar moeder gepleegd en Serafina moet vluchten. Serafina heeft enge dromen die haar achterna zitten. Ze wordt dus een en al bedreigd. Ik had wel gelijk over dat het kinderlijk leek, dat is het eerlijk gezegd ook. Het is een young adult, maar ik vind niet helemaal dat dit juist is. Het hoofdpersoon is namelijk 16 zogenaamd, maar gedraagt zich als een tienjarige. Niet geheel realistisch dus.

Voor de rest leest het wel redelijk weg. Maar er zitten wel wat vage woorden in. En dan niet gewoon vage woorden, maar verzonnen woorden. Dat is heel verwarrend om te lezen en het leek me ook niet makkelijk voor de vertalers om daar het juiste woord voor te vinden. Dit boek was voor mij echt een domper, ik vond hem echt niet leuk. En dat zegt wat, want ik geef niet snel toe dat ik een boek niks vind. De personages zijn te kinderlijk en gedragen zich echt vreselijk. Nog erger dan een kleinkind. Geruzie op kinderniveau, respectloosheid, schijnheilig gedrag, maar ook uit het niets de beste relatie met een wild vreemde. Heel erg raar.

Het concept is leuk bedacht, maar er gebeurde van alles wat nergens op sloeg. En dan op het op het einde probeerde Donnely het weer recht te trekken voor mijn gevoel. Meer actie en meer gepaste woorden, die ik ook echt begreep. Maar daarvoor was het gewoon echt niks. Ik vind het echt spijtig dat ik dit boek niet veel aan vond, misschien ligt het ook aan mijn leeftijd dat ik dingen anders lees dan een iets jongere doelgroep. Het concept was, zoals ik al zei goed. Echter vond ik de rest tegenvallen, helaas!

Beoordeling:

 

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *