Recensie: De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren – Haruki Murakami

dekleurlozeTitel: De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren
Originele titel: 色彩を持たない多崎つくると、彼の巡礼の年
Auteur: Haruki Murakami
Uitgever: Atlas Contact
Verschenen: 2013
Genre: literatuur
ISBN: 9789025442071
Koop dit boek op Bol.com

Wie kent Haruki Murakami nou niet als bekende schrijver, ik wel in ieder geval. Alleen had ik nog nooit iets gelezen van deze Japanse auteur en dat moest toch echt verandering in komen vond ik. Dus dit jaar heb ik toch nog en Marukami gelezen.

Tsukuru Tazaki is opeens helemaal alleen. Zijn jeugdvrienden, die zijn achtergebleven in zijn geboortestad toen hij in Tokyo ging studeren, willen hem van de ene op de andere dag niet meer kennen. En hij heeft geen idee waarom.

Verlangen – naar vriendschap, liefde, een verloren jeugd: het is ondertussen een klassiek thema in het universum van Haruki Murakami, nu weer voortreffelijk verbeeld in zijn melancholieke, kleurloze hoofdpersoon.

Tsukuru is gewoonweg geobserdeerd door stations, zo zou je het kunnen noemen. Hij wist dan ook snel dat hij daar wat mee wou gaan doen. Na zijn niet zo spannende jeugd verruilt hij zijn woonplaats voor Tokyo. Hij wou daar de beste technische opleiding volgen, om ingenieur te worden en de stations te kunnen opknappen, nieuwe ontwerpen en stations uitbreiden. Zijn vrienden keren hem van de een op de andere dag de rug toe, zonder enige reden. Hij durft hen ook niet te vragen waarom ze dit doen, dus accepteerd hij het zoals het is en gaat door met zijn leventje. Toch loopt hij om met het feit dat zijn vrienden hem in de steek lieten. Tot hij Sala ontmoet, zij adviseert hem de oorzaak van de afwijzing op te sporen, zodat hij dat hoofdstuk af kan sluiten. Daar heeft hij toch meer moeite mee dan hij dacht, maar toch neemt hij het advies aan.

Ik moest heel erg wennen aan de schrijfstijl van Marukami, hij schrijft namelijk naar je eerste idee heel saai. En zo’n leven boeit toch niemand, denk je even. Maar als je van andere kanten gaat bekijken zie je de zin van Murakami’s boek. Het gaat namelijk over een eenzame jongen die verlangt naar vriendschap, het samen zijn. Het boek heeft dan ook meer diepgang dan je denkt en het leest toch als een trein, ondanks alle achterliggende gedachten. Echt een leuk boek en ik ben benieuwd naar de andere boeken van Murakami.

4ster

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *