Recensie: Boy 7 – Mirjam Mous

Titel: Boy 7boy7
Originele titel: Boy 7
Auteur: Mirjam Mous
Uitgever:  Van Holkema & Warendorf
Verschenen: 2011
Genre: young adult
ISBN:9789000301355
Koop dit boek op Bol.com

Mijn broertje had dit boek al eerder gelezen dan mij, omdat hij een boek voor school moest gaan lezen door een Nederlandse schrijver. Ik had hem dit boek aangeraden, zonder hem zelfs nog maar te hebben aangeraakt. Toch vond ik dat nu eens de tijd rijp was om het boek op te pakken.

Een jongen komt bij in een snikhete, kale grasvlakte. Hij weet niet hoe hij daar terechtgekomen is, waar hij vandaan kwam en zelfs niet meer hoe hij heet. Tot zijn opluchting vindt hij een rugzak met daarin een mobiele telefoon. Hij wil het alarmnummer intoetsen, maar ziet dan dat hij een voicemailbericht heeft ontvangen. Tot zijn verbijstering hoort hij: Wat er ook gebeurt, bel in geen geval de politie. En hij weet één ding zeker: dat is zijn eigen stem. Met behulp van de spullen in zijn rugzak, gaat hij verbeten op zoek naar zijn verleden. Maar zolang hij zich niets herinnert, durft hij niemand te vertrouwen. Zelfs Lara niet. Stapje voor stapje komt hij achter de verschrikkelijke waarheid. Mijn ogen dwaalden langs de spiegel die boven de wastafel hing. Ik ving een flits op van een jongen met blond haar dat alle kanten uit piekte. Met een schokje besefte ik dat het mijn eigen spiegelbeeld was. Is er iets? vroeg Lara. En of er iets was! Ik had mezelf niet herkend.

Boy 7 is zo’n boek die even op zich heeft moeten laten wachten voordat ik hem eindelijk eens zou oppakken. Iets in mij hield me tegen en ik weet zelf eigenlijk niet eens waarom. Het gaat over een jongen die wakker wordt in een snikhete woestijn en waar hij zich dus helemaal niets herinnerd wie hij is en hoe hij daar is gekomen. Zijn complete geheugen is gewist lijkt het wel. In zijn rugzak zit nog wel zijn mobiele telefoon. Als hij het alarmnummer wil bellen, komt hij erachter dat er nog een voicemailbericht op open staat. Hierin wordt hij gewaarschuwd niet de politie te bellen. Een aparte berichtgeving. Hij weet zelf niet meer hoe hij heet dus noemt hij zichzelf Boy Seven, dit staat onder andere op zijn rugzak. Is dit zijn naam of juist niet? Hij weet niet waar hij is en wil erachter komen wat dit te betekenen heeft. Zijn zoektocht brengt hem bij een instelling waar jongens worden gevangen genomen voor een gruwelijk experiment. Hij ontdekt uiteindelijk dat hij daar zelf ook ooit bij hoorde, maar hij wist te ontsnappen. Nu moet hij alleen nog iedereen op de hoogte brengen en waarschuwen voor deze praktijken. Alleen staan er ook mensen hem in de weg.

Het tempo van dit boek ligt vrij hoog waardoor het makkelijk weg leest. De spanning in dit boek is vrij constant, waardoor ik vond niet goed verrast te worden. Je leest het boek zo uit, zonder dat het me echt omver blies. Toch vond ik dagboekfragmenten wel erg leuk om te lezen, dit gaf toch nog een soort afwisseling in het tempo en de spanning. Het verhaal speelt zich af in Amerika, dit merk je onder andere aan de bonnetjes van bijvoorbeeld Pizza Hut in zijn rugzak. Toch worden conclusies snel getrokken in dit boek en vliegt alles snel voorbij zonder al te veel verdieping. Af en toe miste ik dit wel. Het is bedoeld als een soort jeugdthriller, ook al is het ook vermaak voor volwassenen. Toch is het concept van dit verhaal erg leuk gevonden en vermakelijk om te lezen. Origineel kan ik het helaas niet noemen, maar wel heel leuk dat een Nederlandse schrijfster hier een keer wat mee doet. Dat is toch weer een stukje Hollandse glorie. Wil je Boy 7 misschien ook zien? Er is zelfs al een bioscoopfilm van gemaakt. Deze ga ik zeker kijken na het lezen van dit toffe boek.

Beoordeling: ★★★

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *