Recensie: 19 keer Katherine – John Green

9200000003760741Titel: 19 Keer Katherine
Originele titel: An Abundance of Katherines
Auteur: John Green
Uitgever: Lemniscaat
Verschenen: 2007
Genre: Psychologisch, roman, young adult
ISBN: 9789056378998
Koop dit boek op Bol.com

Nog een boek van John Green die ik verslonden heb in twee dagen heb uitgelezen. Maar ik hoef nu eerst niet meer iets van Green te lezen, ik heb een beetje genoeg van zijn schrijfstijl, maar dat komt vooral door al die vreemde woorden die hij gebruikt, maar hier vertel ik later meer over. Eerst zal ik even vertellen waar dit boek over gaat.

Collin Singleton, erkend wonderkind en hoofdpersoon in het tweede boek van John Green, ja ik lees ze blijkbaar in volgorde zonder dat ik door heb. In 19x Katherine, gaat het dus over Collin die verslaafd is aan het bedenken aan anagrammen. Verder weet hij niet goed wat hij met zichzelf aan moet. Hij is net klaar met de middelbare school en hoopt vurig op een Eureka-moment. Maar waar moet je dat zoeken als je alles aan kunt. Collin maakt zich zorgen. Hij heeft liefdesverdriet. Hij is gedumpt door zijn vriendinnetje dat net als de vorige achtiien meisjes in zijn leven ‘Katherine’ heette. Wetmatigheid of toeval? Collin gaat opzoek naar een formule die ‘gedumpt worden door Katherines’ verklaart en voorspelt. Colin is een kafir, vindt zijn beste én bovendien enige vriend Hassan. En een sitzpinkler, een kaffer en ook nog een watje. De dikke, harige Hassan is aards waar Collin zich boven de wereld voelt zweven. Hij houdt van eten. Hij is gelovig omdat hij het is – waarom zou je alles ter discussie moeten stellen? Hij is pragmatisch; zo liegt hij niet tegen zijn moeder, maar vindt het best als een ander dat in zijn plaats doet. En toch zijn ze allebei bang voor wat er komen gaat. Hij weigert zich in te schrijven voor een studie.

19 Keer Katherine is een beetje apart. Net als met ‘Het Grote Misschien’, gaat het over een geobserdeerde jongen die naar college ging. Het valt me erg op dat dit boek erg op ‘Het Grote Misschien’ lijkt, dezelfde toon en introduceert opnieuw een eenzelvige, wereldvreemde maar innemende hoofdpersoon met een eigenwaardige hobby. Maar toch verschillen ze ook weer. Het is ook weer een psychologische en en dramatische roman. Ik vind het een leuk boek, vooral met de verwijzingen naar de ‘wonderkind-praatjes’ en wat dat betekend. Zo staat er een complete Griekse tekst onderaan een bladzijde, wat ik niet kan lezen maar toch vindt ik het grappig en origineel. En ook de grafiekjes die voorkomen in dit boek zijn leuk om te bekijken, het geeft iets extra’s aan het boek. Maar toch hoop ik dat een ander boek van hem iets minder in ditzelfde ritme gaat vallen.

Dit boek krijgt een waardering van: 3/5 sterren.

3ster

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *