Nanowrimo: hoe, waarom en half way there

Zoals sommigen van jullie misschien weten doe ik mee met nanowrimo. Huh wat? Nanowrimo? Hoor ik je misschien denken. Ja inderdaad nanowrimo, een afkorting die staat voor national novel writing month. Op Twitter ga ik er behoorlijk over los. Eerst was ik aan het twijfelen of ik wel mee zou gaan doen, maar waarom ook niet. Ik heb namelijk het certificaat van vorig jaar ook nog aan mijn muur hangen. En het staat wel zo leuk als deze gezelschap zou krijgen. Vorig jaar las ik ook voor het eerst over deze challenge om in een maand een verhaal te schrijven van 50.000 woorden. Ja, het is inderdaad een behoorlijke challenge. Ik schreef sowieso al veel, maar dan vooral blogposts. De laatste keer dat ik een verhaal schreef was alweer een paar jaar geleden en het hield ook al wel weer op bij zo’n 17.000 woorden. Maar in een maand een behoorlijk verhaal schrijven wat ook nog ergens over gaat is een behoorlijk kluif.

En dit jaar probeer ik een soort thriller te schrijven die ook geschikt is voor young adult lezers, de samenvatting heb ik nog niet. Maar wel een plaatje zoals deze hieronder. Verscheurd is inderdaad de titel.

coverfb

Maar waarom doe je jezelf dat dan aan?

Nou omdat ik wel van een uitdaging houd. En ik weet van mezelf dat ik het geweldig vind om een verhaal te visualiseren in letters in plaats van beelden. Dat is een kunst, want ik ben een beelddenker, dus ik vertel best veel details. Dus om daar altijd de juiste woorden voor te vinden is soms eventjes een zoektocht. Maar super leuk om te doen. En bovendien leg je je met zo’n challenge als nanowrimo ook echt een doel op. Dit moet ik halen, want dan ben ik awesome en dan heb ik een verhaal! Dat drijft mij zover om gewoon door te gaan en ook dit jaar de challenge weer te gaan doen. Dus ik doe mezelf niks aan, alleen moet je af en toe even de inspiratie en motivatie vinden om ook vandaag weer te gaan schrijven.

Je kan toch ook zo beginnen met een verhaal, zonder doel?

Ja, dat zou kunnen. Maar het is vaak lastig om dan tijd in te delen en dan echt mijlpalen voor jezelf te stellen. Tenminste dat probleem ondervind ik zelf wel. En met nanowrimo begin ik gewoon een verhaal die ergens in oktober in mijn hoofd opkomen. En aan het einde van november heb ik dan al een boek van 50.o00 woorden! Het is ideaal en stimuleert je echt om dat doel eindelijk eens te halen. Zo had ik afgelopen week totaal geen zin en tijd om te schrijven. Ik had het druk met solliciteren, sporten en werd ook nog eens ziek. Dus ik heb gewoon vijf dagen achter elkaar niet geschreven terwijl het gemiddelde per dag op 1667 woorden ligt als je het wilt halen. Ik streste hem al helemaal natuurlijk. Maar toch besloot ik vrijdag verder te gaan, want opgeven zit niet in mijn systeem. Dus heb ik vrijdag 5051 woorden getikt, zaterdag 2036 en gisteravond 6005. En ja, dat is inderdaad behoorlijk doorhalen, maar ik ben nu wel weer helemaal op schema. En dat geeft toch wel een kik. 12246599_10207985867510715_9066335758030717722_n

Half way there!

Ja, zo noemen ze de 15de van november op de nanowrimo kalender die ik op mijn deur heb geplakt. Zo kan ik mijn progressie bijhouden en word ik ook weer gestimuleerd om te gaan schrijven als ik kijk naar de grote aantal woorden die ik heb geproduceerd. Soms verzin ik scènes echt prompt in mijn hoofd. Bam, oh dat zou er ook kunnen gebeuren. Tik, tik, tik en ja we hebben weer een scène te pakken. Dat heb ik gisteren wel een paar keer gehad, omdat ik niet had verwacht zoveel te gaan schrijven. En nu zit ik al over de 25.000 woorden heen!

Klaar met de nano en dan?

Ja, dat is een goede vraag. Je vult alles in en krijgt dan dat papiertje wat ik weer mooi op mijn muur ga hangen. En dan is het eigenlijk tijd om even een pauze te nemen voor jezelf. Dat vind ik in ieder geval wel een goed idee, het hoeft niet. En dan kun je in januari beginnen aan een nieuwe versie. Ook hierbij probeert nanowrimo je te stimuleren, maar het is bij mij nog niet gelukt. Ik ben dan ook echt eventjes leeg voor een lange tijd. Ik tik al genoeg blogjes in de tussentijd, dus een langere pauze is geen onverstandig idee vind ik zelf.

Laten we voor nu nog maar even lekker doorgaan! Je mag me trouwens gerust toevoegen als buddy op nanowrimo.org, mijn naam is: teatimebooks

12241474_10207985866950701_5160948232476680919_n

6 reacties

  1. Goed bezig, Marlies! Ik kan niet anders zeggen! Zelf loop ik dramatisch achter, al ging ik toch al niet voor de 50k. Maar zelfs mijn eigenlijke doel, elke dag bezig zijn met het schrijven, lukt niet echt. De studie vergt nogal veel aandacht momenteel. Jammer… Maar in juli weer een nieuwe poging, denk ik!

    1. Ja, soms heb je van die dingen hè? Die meer prioriteit nodig hebben soms. Elke dag schrijven lukt bij mij soms niet eens, dagen niet en dan moet je ineens weer heel veel inhalen. Maar ja. Ik heb juist niet te puf om mee te doen in juli, aangezien ik dan liever buiten zit dan achter de pc. En daarvoor is november bij mij een prima maand om lekker te tikken. Veel succes nog Ilse, ik hoop dat je het haalt! 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *